2005/Sep/20

เหนื่อยวะคะเฮ้ย!!!

เหนื่อยแปลก แปลก พิกล เหนื่อยในสันดานเป็นแน่แท้เลย

เล่าเรื่องเมื่อวานก่อนดีก่า....

เมื่อวานขายตลับหมึกไปได้ตังค์มา ๑,๙๐๐ บาท
สั่งไก่ KFC มากินกันซะเลย ๔๑๕ บาท
ที่เหลือคืนอาจารย์ไว้ก่อนเลย หุหุ อิ่มแปร้เชียว

นั่งทำงานต่อไปเรื่อยเปื่อย---เอื่อยเฉื่อยพิกล


ฝนเริ่มโปรยปรายลงมาเล็กน้อย
แต่ยังใจเย็นอยู่ ไม่เปียกนี่หว่า??? จะเดือดร้อนทำไมกัน

๖ โมงกว่า น้องติ๊กมาเคาะกระจกเรียก
ถามว่าจะแวะไปที่หอหรือเปล่า
ตอนแรกจะไม่ไป แต่ตัดสินใจวินาทีสุดท้าย

ไปก็ไปวะคะน้องรัก

ไปรอน้องติ๊กที่หอได้พักใหญ่ โทรคุยกับแม่และป้าคั่นเวลาไปเลย
บอกวันกลับบ้านที่แน่นอน และให้คนที่บ้านนอนรอได้เลย

กินแตงโมกะสับปะรด และแล้วลมแรง ฝนตก ไฟดับซะงั้น!!!

นอนรอที่หอน้องติ๊ก รอไม่ไหว อยากกลับหอแล้ว ลุยฝนกลับหอเลยดีกว่า ร่มคันใหญ่ คุ้มหัวได้สบายเลย

กลับหอ อาบน้ำ เปิดคอมฯ (โชคดีไฟไม่ดับ) นั่งเล่นเกมส์ก่อน งานที่ขนมาทำด้วยเอาไว้ทีหลัง ค่อยทำ หุหุ

โทรหาพี่อู๋.... รับสายช้า ---- ถามว่าฝนตกมั้ย???
ฝนตกทั่วฟ้า --- สงสัยคงเพราะฟ้าเดียวกัน

พี่อู๋บอกว่า จะให้ฟ้าเดียวกันระหว่างเชียงใหม่กะพะเยาก็ได้ หรือจะฟ้าเดียวกันพิดโลกกะนครสวรรค์ก็ได้

โห!!!!!! คิดได้ไงวะคะเนี่ย คนแก่......

อีก ๒๐๐ เมตรจะถึงบ้าน แต่....ยังไปไม่ได้เพราะติดสายของชั้นอยู่.... พี่อู๋ร่ำ--ร่ำมาว่า คืนนี้จะไม่อาบน้ำ ดูก่อนว่าเปียกฝนหรือเปล่า ถ้าเปียกก็อาบ ถ้าไม่เปียกก็จะนอนเลย

เอิ๊ก!!! ตาแก่ชอบซักแห้ง ทำไปได้ไงคะเนี่ย???

ฝนทางพะเยาเริ่มหนักเม็ดขึ้น พี่อู๋ขอตัววางสายเพื่อกลับบ้านก่อน

โอเชค่ะพี่คะ...

นังทำงานไปเรื่อยเปื่อย--- เสียงเอะอะโวยวายจากรอบหอดังขึ้น ไม่ได้สนใจหรอก แต่มันดังขึ้นเรื่อย--เรื่อย ออกไปดูซักหน่อย ปรากฎว่า น้ำมาจากไหนไม่รู้ เต็มถนนไปหมดเลย ไหลเข้าหอข้างเคียง ทะลักเข้าไปยังหอชั้นเดียว

โอว!! โชคดีอยู่ชั้น ๔ รอดตัวไป

น้ำไหลลงมาจากบนดอย คงเพราะฝนตกหนัก และแรงมาก ทำให้น้ำไหลลงมาตามทางน้ำไม่ทัน เลยทะลักออกมาเป็นแน่แท้ น้ำท่วมขังอยู่ประมาณเกือบ ๒๐ นาที และก็ค่อย--ค่อยหายไป เหลือแต่ร่องรอยเดิม--เดิม

กลับเข้าห้องทำงานต่อไป เสร็จเกือบตี ๑ เล่นเกมส์ก่อนนอนนิดหน่อย อากาศเย็น หลับสบายเลยทีเดียว

เช้านี้สายมาก เข้าออฟฟิศเกือบ ๘ โมงครึ่ง เจ้านายมาก่อนอีกต่างหาก

ส่งข้อมูลประชากรให้พี่สุรีย์ เรียบร้อย .... โทรไปขอจดหมายไปขอข้อมูลในวันพรุ่งนี้ด้วย ..................... ไม่อยากทำงานอ่ะ เหนื่อยอ่ะ...

บ่ายโมง เอา TOR ไปให้อาจารย์บุญส่งที่คณะวิดวะ..... เคยไปสมัยเรียน CE ตั้งแต่ปี ๓ แล้ว นานแล้วไม่ได้เหยียบย่างเข้าไปเลย ไปวันนี้รู้สึกแปลกมาก คงเพราะอายุและสถานภาพที่เปลี่ยนแปลงไป ทำไมชั้นแก่อย่างนี้ฟระเนี่ย????

กลับมาที่ออฟฟิศ ... อาจารย์แนะนำให้รู้จักกับน้องที่มาช่วยงานทางด้านสถาปัตฯ (อันที่จริงแนะนำก่อนไปคณะวิดวะแล้ว) กลับมาก็ยังเจออยู่ จัดการ write CD รูปเมืองปายที่ถ่ายไว้ทั้งหมดให้.....

ครึ่งบ่ายอู้งานตลอดเลย ไม่ทำงานทำการซะงั้นอ่ะค่ะ

ขี้เกียจนี่หว่า???

พรุ่งนี้ไปปายอีกแล้วเจ้าค่ะ ล้อหมุน ๖ โมงเช้า

ฮือ---ฮือ น้ำตาร่วง ตื่นเช้าอีกแล้ว

แถมคืนนี้ต้องถอดเทปการประชุมด้วยอ่ะค่ะ จะได้นอนไหมหว่า???

สมน้ำหน้าเน๊าะ ดันอู้งานตลอดบ่ายเองนี่นา...

เมื่อเช้าได้คุยกับน้องมะเฟืองและจิ๊กกี๋ด้วยอ่ะ นานแล้วที่ไม่ได้คุยกัน ....

หมวดฯ โอ๋ เข้ามาอ่านด้วยป่าวเนี่ย ถ้ามาแสดงตัวด้วยเน้อค่ะ... แล้วอย่าลืมส่งที่อยู่ที่เมืองไทย ณ บ้านเกิดหมวดฯ มาด้วยเน้อค่ะ

เจ๊จะส่งแค็บหมู น้ำพริกหนุ่ม ไส้อั่ว ไปต้อนรับถึงบ้านเลยอ่ะค่ะ

ว่าแต่ว่า เพื่อนเจ๊จะไปมิวนิคอีกรอบแล้วหรอ.... เมื่อเช้าเพิ่งจะได้ข่าวอ่ะค่ะ ... แบบว่า ไปหลายรอบแล้ว ไม่เห็นได้เสธฯ กลับมาฝากเจ๊เลยอ่ะค่ะ...

คราวนี้กระตุ้นเพื่อนเจ๊หน่อยนะค หุหุ... เอาที่โสดนะจ๊ะ แบบว่าเลิกเมียก็ได้ ยิ่งถ้าได้เมียตายไปแล้วยิ่งดีเลย

แต่ไอ่ประเภทที่โสดเพียวนี่ไม่เอานะ เสียวเป็นเกย์ยังไงก็ไม่รู้อ่ะ

๑๒ ธันวานี้ เพื่อนเจ๊กลับไทย เจ๊สัญญาไว้ว่าจะไปกทม. เพื่อไปตะลุยกินกัน คาดว่าคงจะได้เจอตัวหมวดฯ เป็น--เป็นซะทีเน้อค่ะ

คิดถึงเพื่อนอันเป็นที่รักทุกคนเลย
อย่าลืมเน้อ เดือนนี้วันเกิดฝนพันช์นะเฟ้ย
อย่าได้ลืมเน้อ ..... เสียวปากมัน
แล้วอย่าลืมวันด้วยอ่ะ
แยกแยะให้ดี
ระหว่างวันเกิดฝน กะวัน....ของเก๋อ่ะ


edit @ 2005/09/20 16:25:50



edit @ 2005/09/20 16:27:50
edit @ 2005/09/20 16:31:17
edit @ 2005/09/20 16:38:25

2005/Sep/19

เมื่อวานฝนตกหนัก ลมแรง เพราะพายุเข้า
ตกเย็นไม่ได้ไปเดินถนนคนเดิน
เพราะฝนฟ้า และเพราะคนด้วยแหละ
ไม่มีเพื่อนไปเดินด้วยอ่ะค่ะ

รอ แล้วก็รอ จะไปแล้ว
แต่ฝนเจ้ากำ ดันเทลงมาซะได้
อดเลย...อดไปดูของเลย

ชดเชยด้วยการกิน...KFC
กับน้องติ๊กที่หอ กินอิ่มหนำสำราญ
ก็คลานขึ้นเตียงนอนพักพุงเล็กน้อย

อย่าคิดว่าตัวประหลาดค่ะ
ชั้นเองเจ้าค่ะ...ไปนั่งดูซาก
บริเวณริมลำห้วยม่วงกอน
ลำห้วยที่เกิดเหตุ ณ เมืองปายค่ะ

กลับหอก็ไม่ได้
จะนอนหอน้องติ๊กก็ไม่ได้
เลยได้แต่รออยู่อย่างนั้น

และแล้วก็ได้กลับหอจนได้
พกพาความดีใจกลับไปด้วย
เพราะหงส์แดงเสมอผี

โอว...มันยอดมากเลยค่ะ!!!

สังเกตุดูระดับโคลนและน้ำนะคะ
บ้านพังหมดเลย
ขนาดว่าตึกแถวยังไม่รอดเลยค่ะ

กลับหอเกือบเที่ยงคืน
อาบน้ำปิดไฟนอนเลยทันที
แต่ว่า...ยังไม่อยากหลับ
ทำไงดี...โทรศัพท์ดีกว่า

โทรหาพี่อู๋...ปิดโทรศัพท์ไปแล้ว
คาดว่าจะนอนแล้ว

โทรหาหนุ่มกรดีกว่า
....ซวยกรไปเลย

กรรับโทรศัพท์เร็ว
บอกว่ากำลังจะเคลิ้มหลับแล้ว
โทรมาพอดี ได้จังหวะมากเลย

เอ.....นี่กร เค้าด่าชั้นใช่มะเนี่ย???

คุยกันนานพอควร
และแล้วชั้นก็จะหลับคาโทรศัพท์
เลยต้องรีบร่ำลา
อวยพรให้กรหายจากอาการเจ็บคอเร็ววัน

และแล้วก็หลับสบาย ZZZZzzzzzz...

บริเวณนี้เคยเป็นบ่อปลารอบศาลาที่เห็น
แต่หลังจากน้ำมาแล้ว
บ่อปลาหายไปค่ะ
บริเวณนี้คือวัดน้ำฮู
จุดแรกที่น้ำถล่มค่ะ

ตื่นมาตอน ๖ โมงเช้า
ฝนตกหนักอยู่ นอนต่อดีกว่า

๗ โมงเช้าอาบน้ำ สระผม
ออกมาทำงาน
เคลียร์บัญชีส่งทางกทม.

และก็งมกับตัวเลขประชากรต่อไป

รอยแดง--แดงที่เห็น
เป็นสิ่งที่เรียกว่า land slide
น่ากลัวมากนะคะ
มาทั้งน้ำ มาทั้งโคลน

นี่แหละ...เราไปทำร้ายธรรมชาติก่อน
พอธรรมชาติสุดจะรับการทำร้ายได้ไหว
เค้าก็ต้องป้องกันตัวเองจากมนุษย์บ้าง

ผลร้ายก็ตกอยู่กับมนุษย์อย่างเรา--เรานี่แหละค่ะ

วันนี้ไม่ได้นั่งหน้าคอมฯ เลย
นั่งอยู่อีกห้องตลอด
แปลกไปอีกแบบเน๊าะ

ฝนยังไม่ตกระหว่างวัน
คาดว่าเย็นนี้คงตกเป็นแน่แท้

ถ่ายมาให้ดูเฉย--เฉย
ศิลปะแบบไทยใหญ่ที่วัดกลาง

หมอกยามเช้า
ระหว่างทางไปเมืองปาย
เห็นแล้วอดไม่ได้ที่จะต้อง
จอดรถเพื่อถ่ายรูปเก็บไว้

เห็นกี่ครั้งก็ไม่เคยเบื่อเลย

นี่แหละค่ะ
ที่เรียกว่า กองแลน
เป็นการยุบตัวของแผ่นดินค่ะ

สวยมากเลยค่ะ
ถ้ามีโอกาสเที่ยว
อย่าลืมนึกถึงเมืองปายนะคะ

กาแฟร้านอร่อย....
all about coffee
อร่อยทั้งกาแฟ และขนมเลยค่ะ

ไม่ได้เอามาโชว์ให้อยากนะคะ
เพียงแค่มาแนะนำให้ไปค่ะ

วันนี้ต้องขอบคุณแม่อ้อนะคะ
ที่ช่วยหา link สอนการใส่เพลงใน blog นี้มาให้ค่ะ
และแล้วก็ลงได้แล้วเจ้าค่ะ

ดีใจจังเลยวุ๊ย!!

คิดถึงทุกคน
คิดถึงคนที่ไม่รักชั้นเลย
แต่ก็ไม่วายที่ยังจะคิดถึงเค้าอยู่
รู้อยู่เต็มอกว่าเค้าไม่รัก
ก็ยังจะคิดถึงเค้า....เพื่ออะไรกันหนอ

อีก ๒ วัน จะกลับบ้านแล้ว
คิดถึงกับข้าว คิดถึงพี่ คิดถึงน้อง
คิดถึงหลาน--หลาน

พ่อ แม่ ลุง ป้า คิดถึงอยู่ตลอดเวลา

คิดถึงเพื่อน--เพื่อนนะจ๊ะ

..................


edit @ 2005/09/19 15:53:46


edit @ 2005/09/19 15:55:37


edit @ 2005/09/19 15:58:46

2005/Sep/18

เมื่อวานไปเมืองปายมาอีกแล้ว
เข้านอนเมื่อคืนวันศุกร์ตั้งแต่ยังไม่ ๓ ทุ่ม
ก่อนนอนเหงาปากอย่างแรง
โทรหาหนุ่มในสต๊อกซักกะหน่อยดีกว่า

พี่อู๋.... รับโทรศัพท์เร็วมาก

"หวัดดีจ๊ะ..."

น้ำเสียงสดใสอย่างแรงเชียว

รีบรายงานตัวว่า

"ไปเที่ยวมาจ๊ะ เพิ่งมาถึง กำลังเช็คคนอยู่ว่าครบหรือเปล่า"

อืม...พาคุณแม่ค้าในตลาดตัวเมืองพะเยา ไปดูตลาดที่แม่สาย ไปดูงานกันไกลจังเลย ไปตั้งแต่ ๙ โมงกว่าแล้ว กลับถึงพะเยาตอนเกือบ ๓ ทุ่ม

พี่อู๋ถามว่าทำอะไรอยู่
ตอบแบบไม่สะทกสะท้านเลยว่า

"นอนแล้วค่ะ"

เอิ๊ก!!! พี่อู๋หัวเราะร่ามาเชียว
บอกว่านอนมากเดี๋ยวก็ออกข้างมากไปกว่านี้

ไม่ต้องบอกพี่อู๋ว่าทำไมต้องนอนเร็ว
คุณพี่เธอก็ทราบดีว่าพรุ่งนี้เช้ามืดคงต้องไปเมืองปายอีกแล้วเป็นแน่แท้

ถามพี่อู๋ว่าเช็คยอดคนเสร็จหรือยัง
คุณเธอยังเช็คไม่เสร็จเลย
ก็เลยต้องวางสายกันไป

ตี ๔ ครึ่ง ตื่นแล้ว
รีบอาบน้ำ แต่งตัว
ออกไปเซเว่นเพื่อแลกเงิน

ถึงหน้าตึกเจอน้องหลายคนแล้ว
มากันเกือบครบ...

เตรียมอุปกรณ์การออกสนามพร้อมแล้ว
นั่งรอน้องต่อไป....

ตีห้าสี่สิบล้อหมุน
ช้ากว่ากำหนดไป ๑๐ นาที
ค่อย--ค่อยไป
ระหว่างทางไม่มีหลับ
คุยเป็นนกขุนทองไปตลอดทาง

ทริปเมื่อวานนี้ไปกัน ๑๙ คน
ถึงเมืองปาย ณ เวลา ๘โมงกว่า
เจอคณะอาจารย์บรรจงด้วย
อาจารย์บรรจงเป็นอาจารย์
หนึ่งในทีมงานโครงการนี้
อาจารย์บรรจงรับผิดชอบฝ่ายสถาปัตย์

พาเด็กไปหลายคนเหมือนกัน
อาจารย์และคณะนอนค้างที่เมืองปาย
แต่คณะของชั้นไปเช้า เย็นกลับเท่านั้น

กินข้าวเช้าเสร็จ
ส่งน้องลงตามจุดที่ได้รับแล้ว
ก็ไปสัมภาษณ์คนเก่าแก่ในชุมชน
เกี่ยวกับประวัติศาสตร์การก่อตั้งเมือง
ได้คุยกับคนหลายคนอยู่
สนุกดีเหมือนกัน

พักเที่ยง ณ บ่ายโมง
ร้านน้องเบียร์อีกแล้ว
ผัดไทยจานยักษ์ กินไม่หมด
ต่อด้วยกาแฟร้านอร่อย
นั่งกินกาแฟบราวนี่
ถ่ายรูป เม้าท์
และก็เขียนโปสการ์ดกันไป

โทรไปหาพี่อู๋หลายรอบ
ไม่รับโทรศัพท์
เพียงแค่อยากได้ที่อยู่ที่บ้าน
เพื่อจะส่งโปสการ์ดไปให้

๓ รอบผ่านไป ไม่รับโทรศัพท์
บ่งบอกให้รู้ว่า "ลืม" โทรศัพท์ไว้แน่

พิมพ์ปูนบอกว่า...
ก็สมควรแล้วแหละที่แฟนคนเก่าทิ้งไป
และยังหาแฟนใหม่ไม่ได้
เพราะกับแค่โทรศัพท์ยังลืมไว้เลย
แล้วอย่างนี้จะไปดูแลใครได้กันล่ะเนี่ย

เอิ๊ก!!! พี่อู๋ผิดเต็มประตูไปเลย

ส่งโปสการ์ดให้พี่บอมส์ พี่กิต และพี่ดนัย
พี่--พี่ทั้งหลายที่มีพันธะกันไปหมดแล้ว

และก็ไม่ลืมที่จะส่งให้กับป้าใบด้วย

นัดรวมพลณ บ่าย ๓ โมงเย็น
แต่แล้วเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็บังเกิดขึ้น
เมื่อน้องปี ๔ น้องพัท หายไป
ถามคู่ที่เดินสนามด้วยกันแล้ว
บอกว่านัดเจอกันที่โรงพยาบาล
แต่ไปรอเกือบ ๑ ชั่วโมงไม่มาซักที
เลยกลับมารอที่วัดป่าขาม

ชุลมุนดีเหลือเกิน
ออกตามหาน้องคนนี้กันซะวุ่นวาย
สุดท้ายผ่านไป ๒ ชั่วโมงก็ตามจนเจอ
น้องเค้าก็ไม่ได้ไปไหนเลย
อยู่ที่โรงพยาบาลนั่นแหละ

แต่ว่า... ทำไมไม่มีใครเจอล่ะ????

ออกจากเมืองปายเกือบ ๖ โมงเย็น
แวะดูกองเลน... สวยมาก
เป็นการสร้างสรรค์ของธรรมชาติ

กองเลน...ก็เป็นลักษณะของแผ่นดินยุบตัว
ทำให้เกิดภูมิประเทศที่สวยงามขึ้นมาอีกแบบ

หนาวนี้...คงได้ไปยืนถ่ายรูปมาไว้ดู

ถึงเชียงใหม่เกือบ ๓ ทุ่มเชียว
เคลียร์เงินให้กับรถเช่า
และบรรดารุ่นน้องทั้งหลายแล้ว
ก็รีบกลับหอ อาบน้ำ

เพียงแค่หัวถึงหมอนก็สลบไปซะแล้ว

ตื่นมาแต่เช้า...แล้วจะตื่นมาทำไมกัน
นอนต่อไปเรื่อย--เรื่อย
๑๑ โมงกว่าออกมาที่ออฟฟิศ
เพื่อจัดการกับเอกสารประชากร
ขอร้องแกมบังคับให้น้องแคนกับน้องซอยช่วยทำ
และแล้วทุกคนก็นั่งงมกับจำนวนประชากรต่อไป

พี่อู๋โทรมาหาแล้ว ณ วันนี้
เพิ่งกลับจากสำนักงานฯ
ถามว่าไปทำอะไรมาบ้าง
พี่แกย้อนกลับมาว่า จะให้ไล่ตั้งแต่ตื่นนอนเลยดีหรือเปล่า
แหม!! ไม่ได้อยากรู้ขนาดนั้นหรอกจ้า

พี่อู๋บอกว่าจะโทรหาตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว
แต่ว่า ณ เวลานั้น ๕ ทุ่มกว่าไปแล้ว
เกรงว่าจะหลับไปซะแล้ว เลยไม่โทรดีกว่า

ดีแล้วค่ะ...ที่ไม่โทร
ขืนโทรมา มีหวังเจอชั้นวีนแตกแน่เลย...

เย็นนี้พี่อู๋ไปดูบอลกับเพื่อน
เด็กผี มาเจอ เด็กหงส์อีกแล้ว
ให้มันรู้ไปว่าใครจะเก่งกว่ากัน หุหุ

ประชากรยังทำไม่เสร็จเลย
ทำไงดีหว่า???

วันอังคารตั้งใจจะเอาเอกสารไปคืนแล้ว
คงต้องสปีดกันสุดฤทธิ์

เย็นนี้จะไปเพ็นท์เล็บซักกะหน่อย
แบบว่าเล็บว่างเปล่ามานานแล้ว
ขอสวยอีกซักรอบเหอะ...


edit @ 2005/09/18 16:45:42
edit @ 2005/09/18 19:41:14
edit @ 2005/09/18 19:42:21


edit @ 2005/09/19 14:47:05


edit @ 2005/09/19 14:49:01
edit @ 2005/09/19 14:50:14